کارشناسان و دعاوی راجع به نمای ساختمان

الف -نمای خارجی ساختمان مستخرج از قواعد آمره: مستفاد ازمبحث پنجم مقررات ملی ساختمان و آئین نامه ۲۸۰۰ استاندارد ایران و آئین نامه بتن ایران( آبا) چنین استنتاج میگردد که : نمای خارجی ساختمان پوسته و غشائی است که در معرض دید عموم بوده و بطور متعارف ازآجرنما ، سیمانکاری رومی ، انواع سنگهای معدنی و یا شیشه و  در قسمتهایی  نیز همراه با فضای باز،  تشکیل شده است. بالکن های دو ویا سه طرف بازکه شهرداری برای هریک مقررات ویژه و کاربری خاص تعریف نموده  ، نمونه ای از نمای خارجی  ساختمان هستند.  همانطور که تغییر مواد تشکیل دهنده پوسته خارجی، موجبات تعرض و تعدی به نما تلقی میشود. مسدود نمودن فضای باز نیز عملا تعرض در نمای خارجی ساختمان است . طراحی نماهای شرقی و غربی حد فاصل ساختمانهای همجوار که در معرض دیدعموم نمی باشد ، درگواهی پایانکار شهرداری از جمله الزامات نما محسوب نمیشوند.

 ب: نمای خارجی ساختمان مستخرج از تعریف عرفی:. درعرف ، برخی از اعمال عادی همچون خشک کردن البسه در فضای باز بالکن ، تغیر اندازه و تغییر جنس درب منصوبه در دیوار اختصاصی که به منظور ورود و خروج به تراس  تعبیه شده اند ، همگی تعرض به نما تلقی میشوند. و همچنین زوایای پنهان ساختمان که در معرض دید عموم قرار ندارند ، مشمول نما ی ساختمان  می باشند،  بنابراین  نما ی خارجی ساختمان در تعریف عرفی بسیار وسیع است و دایره شمول آن غالبا  داخل در  اصل تسلیط و ناقض احترام به حریم  مالکیت خصوصی افراد است.  مستفاد ازاصل ۱۶۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران استناد کارشناسان رسمی می بایست بدوا قوانین مدون، فرضیه ها و نظریه های علمی مرجع که منشاء قانونی دارند باشد.

ج- نتیجه گیری از بندهای الف و ب : به نظر میرسد کارشناسان باید از استناد به عرف  پرهیز نمایند . و قواعد آمره را ملاکِ تشخیصِ نمایِ ساختمان، قرار دهند. قاعده آمره در اینخصوص ، تمیز مشاعات از مالکیت خصوصی  و الزام به رعایت اصل تسلیط است.  بر این اساس هر آنچه که در قسمت مشاع و اشتراکی انجام میشود،  باید با رعایت نظر اکثریت مجمع عمومی ساختمان باشد.  از سوی دیگر عدم تعرض به نمای ساختمان ، اساسا به اعتبار مشاعی بودن سطح  و سطوح نما است. بنابراین اگر در داخل بالکن و در دیوار اختصاصی ، مالک دربی نصب نماید و یا تعویض کند. ، نمیتوان صرف اینکه،  این درب در بیرون از ساختمان قابل رویت  است  . تعدی به  نمای ساختمان  و حقوق جمع تلقی کرد. و یا اگر در سطح دیوار اختصاصی مشرف به خارج ، تغییری داده شود  نمیتوان تعرض به حقوق جمع تلقی  نمود . اگرچه این دیوار در خارج از ساختمان در منظر عام باشد. بعبارتی نمای ساختمان را صرفا در حدی  میتوان در نظر گرفت که از مالکیت عمومی و مشاعی برخوردار است . و اگر این قاعده را که احترام به مالکیت خصوصی و مبتنی بر اصل تسلیط است در نظر نگیریم . در آنصورت  بازسازی و زیبا سازی و  ارتقاء  کیفی دیوار و درب اختصاصی مالکین،  مادام العمر  امری ممتنع خواهد شد. زیرا با فرض یکسان سازی  ، نمیتوان ید واحد برای  ایادی مستقل  ایجاد نمود. لیکن در قسمت مشاع ؛ تصمیم اکثریت  برای  اعمال تغییر و اصلاح  ممکن است و قانونگذار نیز از تصمیم  جمع ، حمایت میکند. لیکن در قسمتهای اختصاصی  اگرچه در منظر و ملاء عام  باشند ، اما امکان تغییر بر اساس تصمیم اکثریت  میسر نیست  و  در اینمورد از حمایت قانونگذار نیز  برخوردار نیست. و تصمیم جمع نیز نه تنها عملا امکان پذیر نیست  بلکه غیرعقلایی است. زیرا مانند آن است که فرضا مالکی  برای بازسازی سطح داخلی بالکن های اختصاصی خود ، ملزم  گردد که با دیگران ید واحد  شده  و از روش و نقشه واحدی استفاده نماید. چون چنین تکلیفی  ممتنع و خلاف اصل تسلیط است .  بنابراین نباید دامنه مصادیق نمای ساختمان را در حد عرف آنچنان وسعت دهیم که حریم مالکیت خصوصی را در نوردد. والسلام علی من التبع الهدی

 

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *